Mt 25, 1-13
1. Panny rozsądne i głupie czekają na Oblubieńca. Wzięły ze sobą lampy, które z zewnątrz mogą być piękne, ale… bez oliwy są bezużyteczne, bez sensu. Można powiedzieć, że oliwa jest tym, co nadaje lampie sens, dzięki czemu może ona być tym, do czego została stworzona, może świecić. Pomyśl o sensie Twojego życia. Co nadaje Ci sens, co sprawia, że jesteś tym, kim jesteś?
Łk 16,9-15
1. Bóg zna Twoje serce. A czy Ty je znasz? Czy przyglądasz się swoim działaniom, ich motywacjom, celom? Co jest w Twoim sercu? Czy jesteś jego uczciwym zarządcą? Czy jesteś szczery sam ze sobą? A z Bogiem?
Łk 16,1-8
1. Posłuchaj Jezusa, który opowiada przypowieść o rządcy. Zobacz też, jaki jest kontekst dzisiejszego fragmentu Łukaszowej Ewangelii. Przed – przypowieści o wdowie, zaginionej owcy i miłosiernym ojcu. Po – o wierności w małych rzeczach.
Mt 11,28
1. Jest taka część Liturgii Słowa, która bardzo często nam umyka, nie przykuwa naszej uwagi, przechodzimy nad nią do porządku dziennego. O czym mowa? O wersecie przed Ewangelią. Umieszczony pomiędzy śpiewem Alleluja, zaśpiewany mniej lub bardziej czysto. Ma nas wprowadzić w ducha Ewangelii, którą za chwilę usłyszymy, ma pomóc nam otworzyć serce na przyjście Pana w Słowie.2 Kor 4, 14 – 5, 1
1. Św. Paweł wyraża w tych słowach naszą chrześcijańską nadzieję. Nadzieję, która wykracza poza to życie, poza doczesność. Gdyby bowiem nasze życie tu się kończyło, bylibyśmy godni pożałowania i tak naprawdę żadnych powodów do radości z życia. Nasz człowiek zewnętrzny niszczeje, lecz ten wewnątrz nas odnawia się z dnia na dzień.