1 P 5, 5b-14
1. Mamy przyoblec się w pokorę, mówi św. Piotr – chciałoby się powiedzieć: kto to mówi? Piotr, który niby słuchał Jezusa, ale przeważnie szedł po swojemu i to do tego stopnia, że nawet pouczał swego nauczyciela, jak ma zbawić świat. Piotr jednak, przez swoje zaparcie się Jezusa, bardzo wiele się nauczył.
Dz 7, 51-59; 8,1
1. Często miewamy problemy ze usłyszeniem prawdy o sobie. Nie w smak nam słowa oznajmiające, że nasze karki są twarde, że serca są oporne, a uszy zamknięte. We wszystkich miejscach, gdzie wrze w nas gniew wobec krytyki, mamy dużą szansę stać się jak Żydowscy starsi i uczeni w Piśmie, czyli ci, którzy mówią z pozycji władzy, którzy wiedzą najlepiej. Ilu proroków w swoim życiu „zamordowaliśmy”?
J 12,24-26
Centrum swojej modlitwy uczyń dziś osobę Jezusa. Wsłuchaj się w Jego słowa. Na początku modlitwy wycisz swoje serce i uświadom sobie obecność Boga. Przeczytaj kilka razy słowa Ewangelii i pozwól im trwać i rezonować w Tobie.Jezus mówi o ziarnie pszenicy, które musi wpaść w ziemię i obumrzeć, żeby mogło przynieść plon.
Łk 24, 35-48 oraz Dz 3, 13-15.17.19
1. Wezwanie do nawrócenia słyszeliśmy przez cały okres Wielkiego Postu. I oto teraz, po uroczystym świętowaniu Zmartwychwstania Jezusa… znów słyszymy to wezwanie. Spróbuj przez chwilę pomyśleć dlaczego tak jest. Piotr w Dziejach Apostolskich mówi ludowi prawdę o tym, co się wydarzyło. Ta prawda nie jest ani miła, ani wygodna dla słuchaczy.
Dz 6,1-7
1. Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbywali słowo, a obsługiwali stoły. Na naszej drodze do Boga otwierają się przed nami różne możliwości, często stajemy wobec różnych wyborów. Taki właśnie moment z życia młodej wspólnoty Kościoła mamy dziś przed oczami: Apostołowie stanęli w punkcie wyboru pomiędzy dwoma dobrymi zaangażowaniami: