J 1,35-42
Proś dziś o łaskę spotkania z Jezusem tam, gdzie On chce Cię zaprosić.
1. Jan Chrzciciel jakby „od niechcenia” wypowiada zdanie: „Oto Baranek Boży”, nie do końca wiadomo do kogo je kierując. Najpierw jednak zauważa, że Jezus przechodzi. A zapewne nie był On jedyną osobą, przechodzącą tamtędy. Postawa Jana zaprasza nas do bycia uważnym na to, jak Bóg przechodzi w naszym życiu. Może czasami tak subtelnie i delikatnie, że łatwo to przeoczyć.
J 1, 29-34
1. Moje powołanie… Jan Chrzciciel zanim poszedł chrzcić w Jordanie wpierw usłyszał głos Boga, który go do tego zaprosił. Z pewnością nie rozumiał do końca celowości swojej nowej misji. Zawierzył jednak Słowu Boga i przyjął Je, jako coś swojego. Ostatecznie Jan miał zadanie objawić Izraelowi Mesjasza.
J 1,19-28
Proś dziś Pana o otwartość i odwagę do świadczenia o Jezusie, jako Zbawicielu.
1. Jan Chrzciciel stwierdza w dzisiejszej Ewangelii, że nie jest ani Eliaszem, ani prorokiem, ani Mesjaszem, lecz głosem Boga. Jan odkrył swoje posłannictwo, swoje powołanie dzięki Duchowi Świętemu. Był wsłuchany w Boga i otwarty na działanie Jego Świętego Ducha.
Łk 2, 16-21
Poproś dziś o serce zanurzone w miłości i rozważające sprawy Boże.
1. Pasterze przybiegają do Betlejem. Najpierw dostrzegają Maryję i Józefa pochylonych nad dziecięciem. Zobaczyli żłób i całe to ubogie otoczenie, którym ta rodzina się znajduje. Potwierdziło się więc to, co mówili im aniołowie – przybysze z nieba. Teraz więc i oni zaczynają opowiadać o tym, co im aniołowie powiedzieli.
J 1,1-18
Dziś proś o łaskę przyjęcia swoim życiem Światłości, która przyszła do ludzi.
1. Dzisiejszy dzień jest siódmym dniem w Oktawie Bożego Narodzenia. Liturgicznie każdego dnia w oktawie jest Boże Narodzenie. Osiem dni uroczystości jest symbolem pełni radości. Pozwala też dłużej trwać w tajemnicy Wcielenia. Jan Ewangelista opisuje przyjście na świat Jezusa w sposób mniej obrazowy, niż Łukasz i Mateusz. Tu już nie ma szopki, pasterzy i aniołków.
Łk 2, 41-52
Poproś dziś o łaskę bycia poddanym Bogu na wzór Jezusa.
1. Udaj się w drogę wraz ze świętą Rodziną. W trakcie tej drogi – wchodząc w tę modlitwę wyobraźnią i jej zmysłami – przypatruj się Jezusowi, jak się zachowuje, jak rozmawia a może i bawi się z rówieśnikami, jak przebywa z krewnymi, którzy też idą na święta do Jerozolimy. Ma dwanaście lat, popatrz więc na Niego jak na dwunastolatka (nie jak na dorosłego). Jest Bogiem, owszem, ale Wcielonym, a więc podobnym do nas we wszystkim, oprócz grzechu.
Łk 2, 22-35
Poproś dzisiaj Pana o łaskę posłuszeństwa Jego Słowu i przyjęcia Go w swoim życiu.
1. Wyobraź sobie tę scenę. Rodzice biorą Jezusa i idą z Nim do Jerozolimy, do świątyni, by wypełnić wszystko, co nakazywało Prawo. Wczuj się w ich sytuację, w ten być może podniosły nastrój. Idą poświęcić swego Syna Panu. Przyjrzyj się ich drodze do świątyni, spróbuj zobaczyć, z jakimi uczuciami ta idą. Bo na rękach niosą Syna Bożego. Cała ich miłość jest skoncentrowana na Nim, a w Nim na Bogu.
1 J 1,5-2,2
1. Jeżeli mówimy, że nie mamy grzechu… Słowo grzech próbuje się wymazać ze słownika. Bo grzech to jakaś niedoskonałość, jakiś brak. A przecież człowiek ma być idealny.