Łk 15, 1-10
Poproś dziś Pana o pozwolenie na to, aby mógł Cię odnaleźć.
1. On naprawdę mnie szuka. Jezus nie stroni od ludzi słabych i grzesznych. Dokładnie zna moją kondycję i wie, że upadam. Niemniej jednak nie zniechęca się i w każdej sytuacji wyrusza, aby mnie odnaleźć. W Jego sercu jest pewnego rodzaju „dążenie, które Go ożywia” (Flp 2, 5). Jest nim pasja związana ze mną samym. Jezus rzeczywiście jest we mnie wpatrzony i nie spocznie, dopóki mnie nie odnajdzie.
Łk 14, 25-33
Poproś dziś Pana o łaskę całkowitego przylgnięcia do Niego oraz łaskę wolności wewnętrznej.
1. Jezus mówi najpierw o nienawiści względem swoich bliskich, więcej nawet – względem siebie samego. Na innym miejscu Ewangelii, kiedy mówi o największym przykazaniu, mówi o miłości Boga ponad wszystko oraz miłości bliźniego jak siebie samego. Czyżby Jezus sam sobie zaprzeczał?
Łk 14, 15-24
Poproś dziś Jezusa o łaskę poznania, że On – Bóg jest najważniejszy w Twoim życiu.
1. Zaproszenie. Bóg zaprasza różne i liczne osoby do udziału w uczcie, którą Sam przygotował. Jego wezwanie i bardzo osobiste zaproszenie dotyczy różnych warstw społecznych narodu wybranego, dotyczy też pogan i wszystkich chrześcijan, a przede wszystkim ciebie…
Flp 2,1-4
Proś o łaskę bycia dobrym świadkiem Chrystusa.
”Zobaczcie jak oni się miłują” – to zdanie powinno być na ustach wszystkich, którzy widzą chrześcijan będących razem. Św. Paweł w liście do Filipian zachęca do życia owocami Ducha. Przygotowując medytację przeczytaj fragment listu kilkakrotnie.
Mk 12, 28b-34
Poproś Pana o łaskę, by przykazanie miłości Boga i bliźniego wypełniło się całkowicie w Twoim życiu.
1. Uczony w Piśmie pyta Jezusa o najważniejsze przykazanie. Być może pogubił się w gąszczu różnych przepisów Prawa żydowskiego, albo też był ciekawy tego, co dla Jezusa i Jego uczniów jest najważniejsze. A dla Ciebie? Czy zadawałeś sobie kiedyś to pytanie? Co dla Ciebie jest w życiu najważniejsze?
Łk 14, 1.7-11
Poproś Pana o łaskę bycia pokornego serca, na wzór Serca Jezusa.
1. Być zauważonym. Faryzeusze byli cały czas skupieni na sobie, chcieli wszystko kontrolować, chcieli być zauważeni i poważani. Lubili zajmować pierwsze miejsca, pełnić ważną funkcję. Nie czuli się dobrze, kiedy ich pomijano i zapominano o nich.