Wejdź w dialog

Wprowadzenie do modlitwy na środę, 9 stycznia

Tekst: Mk 6, 45-52

Prośba: o łaskę trwania w nieustannej więzi z Bogiem, który jest Miłością.

1.   Najpierw przyjrzyj się całej scenie. Po rozmnożeniu chlebów Jezus odprawia tłum i odprawia również uczniów. Chce zostać sam. Odchodzi na górę i się modli. Wchodzi w relację z Ojcem. Po tylu wrażeniach, po takim tłumie, znakach, pewnie też rozmowach, wydarzeniach – pragnie to jakoś w sobie poukładać, zasymilować. Uświadom sobie, że każdego dnia potrzebujesz zatrzymać się. Podobnie jak Jezus, który usuwa się (gdzie indziej mówi o izdebce, do której mamy wchodzić samotnie). To usunięcie jest zrobieniem przestrzeni na dialog, na rozmowę z Ojcem. Być może opowiada Mu o tym, co się wydarzyło. Być może zapewnia, że czyni wszystko zgodnie z Jego wolą (wszak znów kiedy indziej mówi, że Jego pokarmem jest „pełnić wolę Ojca”). Bądź z Jezusem przy tej rozmowie. Czy dajesz sobie czas w życiu na zatrzymywanie się, by to, co Cię spotyka, co się wydarza – mogło Ciebie karmić i przemieniać?

2.   Potem Jezus widzi, jak uczniowie wiosłują z trudem przy przeciwnym wietrze. Przychodzi do nich krocząc po jeziorze. Widzą Go wszyscy i są przerażeni. Wydaje im się, że widzą zjawę. Czasem nasz umysł nakręca się jakimiś myślami, wizjami – szczególnie dotyczącymi przyszłości (a jak to będzie, jak sobie z tym poradzić, tego się nie da, to jest straszne, przerażające…). Jezus reaguje na to bardzo prosto – zaczyna mówić do uczniów, wchodzi z nimi w dialog. Zaczyna z nimi rozmawiać: „Odwagi, nie bójcie się, to Ja jestem!”. Rozmowa pozwala zmniejszyć lęki i różne napięcia. Rozmowa, dialog to komunikacja, która może prowadzić do komunii, czyli jedności. Bóg pragnie naszego zjednoczenia z Nim. Kiedy On mówi, pragnie, byśmy Go słuchali, ponieważ Jego słowa zawsze niosą miłość, niwelując przez to lęk (jak o tym wspomina w pierwszym czytaniu św. Jan: 1 J 4, 11-18). Wejście w dialog, szczególnie o tym, co przeżywasz, co jest dla Ciebie ważne, co Cię porusza, co czujesz… pozwala drugiemu wejść w przestrzeń Twojej wrażliwości, w świętą przestrzeń Twego serca. Otwierasz się na tyle, ile potrafisz, oczywiście. Ale taki dialog buduje więzi i pogłębia miłość, zabierając lęk. Czy pozwalasz, by Bóg do Ciebie mówił? Słuchasz Go? Jak rozmawiasz z ludźmi wokół Ciebie? Pozwól, by dialog z Bogiem i innymi budował miłość, usuwając lęk (przed bliskością, miłością, otwartością, poczuciem bycia gorszym, itd.).

1 Comment

  1. Ite Missa Est – Idźcie już, ofiara spełniona. Chce zostać sam w spoTKANIU. Tkać, splatać nici głębokiego dialogu z Ojcem.
    Medytacja Słowa tak bardzo przypomina ten moment kiedy Om wsiadł do łodzi. Całe moje wariactwo. Wiosłowanie pod prąd w mroku – wycieńczający dzień, burze – wszystko sie ucisza…

    Uczniowie nie zrozumieli rozmnożenia chleba. To im wypomina Ewangelista? Krzyczeli i nie poznsli Jezusa. Zupełnie błędnie zinterpretowali Jego przyjście na jeziorze. Nie weszli w dialog między sobą – nie rozmawiali o nakarmieniu kilku tysiecy ludzi – wydarzeniu, które co dopiero miało miejsce. Nie żyli tą niezwyķłą zapowiedzią Eucharystii.

    Euucharystia to przestrzeń spoTKANIA z Bogiem. To niezwykła przestrzeń dialogu z Tym który przychodzi po wzburzonych falach codzienności.

    Panie lecz moją tępotę. Moje otępienie w rozumieniu cudu spotkania i dialogu z Tobą które mają miejsce w Eucharystii. Wsiądź priszę do mojej łodzi, uspokój burzę i objaśnij mi wszystko w głębi spotkania i dialogu.

Moc Słowa

„To wam oznajmiamy, co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce – bo życie objawiło się„.
/1 J 1, 1-2/

Kalendarz wpisów

Czerwiec 2019
N P W Ś C P S
« Maj    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30