1 Sm 9,1-4.17-19;10,1a
1. Młody człowiek Saul (choć w późniejszym czasie, już jako król, zejdzie z prostej ścieżki wyznaczanej mu przez Boga) jest otwarty na bycie prowadzonym. Widać to szczególnie w całym opisie wyprawy w poszukiwaniu oślicMk 2,1-12
1. Czasami spotykają nas takie doświadczenia, że nie możemy się pozbierać, że tracimy chęć do walki. Nawet nie mamy siły, by zwrócić się do Boga. Potrzebujemy pomocy drugiego człowieka.
1 Sm 4, 1-11
1. Izraelici stanęli do walki z Filistynami i przegrali pierwsze starcie. Wtedy przynieśli do obozu Arkę Przymierza, aby Bóg mógł być wśród nich obecny. Dlaczego nie zrobili tego wcześniej?1 Sm 3, 1-10.19-20
1. Są momenty w naszym życiu, kiedy Bóg przemawia często i daje dowody swojej obecności, a są też takie, w których Pan rzadko się odzywa – wydaje się, „jakby” Go nie było. Ale światło Boże nie zagaśnie, choć my czasem jesteśmy jak Heli – trudno nam zobaczyć Boga działającego w naszym życiu.
Mk 1,21-28
1. Jezus, który naucza w synagodze, objawia się jako ktoś posiadający zupełnie inny autorytet niż dotychczasowi nauczyciele Izraela. W sposobie Jego nauczania widać władzę, nie jedynie biegłość uczonego. Dzieje się tak, bo sam Jezus jest Słowem, przemawia jakby z wewnątrz Pisma.