Mk 7, 14-23
1. Dzisiejszy tekst jest kontynuacją wczorajszego. Jezus poucza tłum i swoich uczniów i tym, co jest prawdziwą czystością. Faryzeusze bowiem i wszyscy stanowiący prawo, tak bardzo skupili się na umywaniu kubków, dzbanków, misek, że zapomnieli o swoim sercu. Można próbować „szorować się” od zewnątrz, ale nie dotknie to naszego wnętrza.
Mk 7,1-13
1. Dzisiejszy tekst zaczyna się od stwierdzenia, że u Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie. U Jezusa. Spotkali się przy stole, na co wskazują wątpliwości co do rytualnych obmyć. A zatem wejdź wyobraźnią w tę scenę. Zobacz miejsce, w którym Jezus przebywał z uczniami. Daj się przeniknąć klimatowi, który w tym miejscu panował.
Mk 6,53-56
Nie takiego mamy Boga, który byłby od nas daleko.
Zarówno w pierwszym czytaniu, jak i w Ewangelii, słyszymy historię o tym, jak Bóg był pomiędzy ludźmi.
Mk 1,29-39
1. „Wszyscy Cię szukają” rzekł Piotr do Jezusa, którego udało mu się odnaleźć. Można zapytać, w jaki sposób Piotrowi i towarzyszom udało się to, co nie udawało się tłumowi. Możnaby podejrzewać, że poznał już zwyczaje Jezusa – np. to, że często modlił się nocami – gdyby nie to, że ten fragment Ewangelii to moment, kiedy uczniowie dopiero zaczynają się zapoznawać z nowym Mistrzem.
Mk 6, 30-34
1. Uczniowie wysłani, by pójść do miast i miejscowości, gdzie Jezus sam zamierzał przyjść, wracają i opowiadają o tym, co zdziałali i czego nauczali. Dzielą się z Jezusem (Tym, który ich posłał) słowem i czynem.