Zaufać Miłości

Wprowadzenie do modlitwy na wtorek, 29 stycznia

Tekst: Ps 40

Prośba: o łaskę zaufania Miłości

1. “Z nadzieją czekałem na Pana, a On pochylił się nade mną.” Pomyśl o tych momentach swojego życia, w których potrzebowałeś Bożej pomocy. W jaki sposób On okazywał Ci swoją miłość i troskę? Kiedy doświadczałeś tego, że On się nad Tobą pochylał i pomagał? Nazwij konkretnie te momenty i pomyśl, co te doświadczenia z przeszłości mówią Tobie o Bogu, o Jego sposobie działania i o Jego miłości.

2. “Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, lecz otwarłeś mi uszy; nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy.” Miłość pragnie miłości… Ofiara może być tym, co z miłości wynika, ale może stać się również subtelnym sposobem na “przehandlowanie” czegoś z Bogiem. Popatrz na swoje działanie, na to jak wygląda Twoja modlitwa – zwłaszcza gdy czujesz, że czegoś bardzo potrzebujesz, prosisz o jakąś łaskę, czekasz na Boże działanie. Nie oceniaj tego, co zobaczysz, tylko porozmawiaj o tym szczerze z Bogiem. Proś Go, by On pokazywał Ci, jak bardzo Cię kocha i że pragnie Twojego dobra i szczęścia. Niech Jego miłość rozpala Twoje serce, żebyś w coraz większym zaufaniu do Niego, czuł się bezpieczny w Jego obecności.

1 Comment

  1. (Hbr 10,1-10)

    PRAWO:
    – to życie w świecie cieni,
    – to trwanie w świecie zaledwie przebłysków Miłości,
    – samo z siebie jest zbiorem poleceń – nie udoskonala,
    – nie oczyszcza, nie odpuszcza grzechów,
    – prowadzi do ofiary z krwi i ciała zwierząt – symbolicznej zapowiedzi ofiary doskonałej.

    MIŁOŚĆ:
    – to życie w pełnym Świetle,
    – życie w blasku Miłości Miłosiernej zdolnej oczyścić z grzechów,
    – w promieniach Niegasnącego Słońca, które obnaża grzech i pozwala się wydoskonalić,
    – prowadzi do ofiary z samego siebie – ofiary Jezusa, z jego własnego Ciała i Krwi,
    – ofiaruje się nie chcąc nic w zamian (Ps 40)
    – Ofiaruje się z własnej woli – Jezus sam wybrał ta ofiarę (Ps 40)
    – Miłość jest WYZNAWANA, jest Słońcem, nie kryje się, ale ogłasza w wielkim zgromadzeniu (Ps 40)

    MIŁOŚĆ JEST ZJEDNOCZONA Z TYMI KTÓRZY W NIEJ ŻYJĄ. Miłość przekracza ziemskie relacje. Wychodzi ponad granice pojmowalne przez człowieka (Mk 3,31-35)

    Taka Miłość jest Boska. Wymaga wiary, by objąć choć jej kropelkę. Nie ma WIARY bez, spraw i dróg, które wydają się być niezrozumiałe i paradoksalne. (Mk 3,31-35) Inaczej była by to czysta obserwowalna ludzkim umysłem nauka i wiedza.

    Ewangelia wydaje się tak paradoksalna. Czy Miłość – sam Jezus – mógłby się zachować tak zaskakująco “nieuprzejmie” wobec Tej, która zrodziła się bez grzechu.
    On wie, że Niepokalana zrozumie. Zachowa w sercu i zrozumie. Zrozumie, że:

    JEZUS WYZNAJE WSZYSTKIM WOKÓŁ SWĄ SZALONĄ I GŁĘBOKA MIŁOŚĆ. ON KOCHA KAŻDEGO NA RÓWNI. KAŻDEGO CZŁOWIEKA.
    Każdego indywidualnie i KAŻDY jest dla Niego tak samo ważny. Za KAŻDEGO się ofiarował – nie tylko za Matkę i Braci.

    Jak niezwykłe, paradoksalne i zaskakujące jest jego wyznanie Miłości do ludzi w dzisiejszej Ewangelii.

Moc Słowa

“To wam oznajmiamy, co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce – bo życie objawiło się“.
/1 J 1, 1-2/

Kalendarz wpisów

Sierpień 2020
N P W Ś C P S
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031