Wprowadzenie do modlitwy na sobotę, 21 listopada, Ofiarowanie NMP
Tekst: Łk 20, 27-40
Prośba: o łaskę otwartości, szczerości, prostolinijności i czystych intencji wobec naszych bliźnich.
Myśli pomocne w rozważaniu:
Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób…
- Podeszło do Jezusa… a gdybyśmy te słowa zamienili na: „próbowali Jezusa podejść” – czy nie byłyby prawdziwsze? Bo ten przykład, który saduceusze wymyślili jest właśnie z tej kategorii (nieomal nierealny do spełnienia). Jak faryzeusze, uczeni w Prawie, tak i oni chodzą za Jezusem jedynie po to, by pochwycić Go na słowie, by mieć Go o co oskarżać, by wystawić Go na próbę… by Go właśnie podejść. A Ty, kiedy spotykasz się z drugim człowiekiem – jaką masz intencje? Czy jest prawdziwie prosta i szczera? Czy nie ma ukrytych zamiarów, zdobycia czegoś, wyciągnięcia (np. informacji)? Spotkanie, w którym jest szacunek i intencje tak czyste, jak tylko to jest możliwe. Czy nie tęsknisz też za takimi spotkaniami z ludźmi, by Ciebie tak traktowali?
Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją.
- Wsłuchaj się w odpowiedź Jezusa. Wydaje się być taka spokojna, choć w innej ewangelii, kiedy pada to samo pytanie, Jezus im mówi, że są w wielkim błędzie. Jednak choć pewnie wie, że pytają Go w nie do końca szczerej intencji, to on odpowiada spokojnie i rzeczowo, tłumacząc im kwestie. Kiedy Tobie w takich momentach „puszczają nerwy”? Kiedy stajesz się drażliwy, zirytowany i trudno Ci być rzeczowym i życzliwym w podobnych sytuacjach?
- Nasze bycie życzliwymi, szczerymi i prostolinijnymi wobec ludzi, którzy wcale nas tak nie traktują jest możliwe dlatego, że Bóg jest Bogiem żywych i wszyscy dla Niego żyją. Pozwól, by te słowa zapadły w Twoim sercu. Sprawa zmartwychwstania to nie jest tylko to, co po śmierci. To rozpoczyna się już TERAZ. To nasza rzeczywistość, z którą nie zawsze chcemy się spotkać. Skoro On jest z nami zawsze i blisko, to z Niego czerpiemy moc do bycia podobnymi do Niego. Czy tak rzeczywiście się dzieje w Twoim życiu? Czego potrzebujesz TERAZ, by mogło tak być?
«Nauczycielu, dobrze powiedziałeś»
- Choć wcale może tego nie chcieli, jednak przyznali Jezusowi rację i uznali, że dobrze powiedział. Kiedy Ty ostatnio powiedziałeś komuś, że dobrze powiedział. Naprawdę czasem jest to dla nas trudne przyznać komuś rację, uznać, że dobrze powiedział, że to co mówi nam pomaga, rozjaśnia, wzmacnia, utwierdza… czyni nam dobrze. Jak często Ci się to zdarza, by pochwalić drugiego za to, co mówi? A co, kiedy naprawdę dobrze powie ktoś, kogo nie lubisz? Umiesz zejść ze swego „tronu”, by mu o tym powiedzieć, by szczerze wyrazić uznanie?
Na koniec tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym wszystkim, co Cię najbardziej poruszy, co przeżyjesz jako ważne dla Twego życia. Te poruszenia zapisz w swoim dzienniku, by bardziej Cię dotknęły i miały moc przemienić Twoje życie.