Mk 8,1-10
1. „Żal mi tego tłumu.” Jezus widzi nasze biedy i niedostatki, niedomagania. Wie, że jesteśmy słabi – choć nam samym czasem trudno jest to zrozumieć. I w tej słabości siłujemy się z Bogiem, sobą, z całym światem. Jezus zna naszą kondycję, nasze głody. I odpowiada na nie, czasem w zupełnie niespodziewany sposób. A czy Ty znasz swoje głody?Mk 7,31-37
1. Jezus przechodzi przez kraj, który zamieszkują poganie. Ten Jego gest pokazuje, że Bóg nie ogranicza się tylko do Narodu Wybranego, ale pragnie przyjść do każdego człowieka. Pomyśl przez chwilę o tych, których spotkałeś na swojej drodze.
1 Krl 11,4-13
Mk 7, 14-23
1. Dzisiejszy tekst jest kontynuacją wczorajszego. Jezus poucza tłum i swoich uczniów i tym, co jest prawdziwą czystością. Faryzeusze bowiem i wszyscy stanowiący prawo, tak bardzo skupili się na umywaniu kubków, dzbanków, misek, że zapomnieli o swoim sercu. Można próbować „szorować się” od zewnątrz, ale nie dotknie to naszego wnętrza.
Mk 7,1-13
1. Dzisiejszy tekst zaczyna się od stwierdzenia, że u Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie. U Jezusa. Spotkali się przy stole, na co wskazują wątpliwości co do rytualnych obmyć. A zatem wejdź wyobraźnią w tę scenę. Zobacz miejsce, w którym Jezus przebywał z uczniami. Daj się przeniknąć klimatowi, który w tym miejscu panował.
Mk 6,53-56
Nie takiego mamy Boga, który byłby od nas daleko.
Zarówno w pierwszym czytaniu, jak i w Ewangelii, słyszymy historię o tym, jak Bóg był pomiędzy ludźmi.