15 kwi, 2013
J 6,30-35
Poproś dziś Boga o łaskę nowego życia w Chrystusie.
1. Panie, cóż zdziałasz? W Kafarnaum lud pyta Jezusa o jakiś znak, oczekuje działania. Stanę przed Jezusem i zapytam Go dlaczego nic nie robi z moim cierpieniem? Dlaczego mój ból jest Mu obojętny?
14 kwi, 2013
J 6,22-29
Dziś proś Boga o łaskę uwierzenia w tego, kogo On posłał.
– Szukali Jezusa – Po rozmnożeniu chleba uczniowie odpływają łodzią, do której Jezus nie wsiadł. Świadkowie cudu zaczynają szukać Jezusa. Przeprowadzają cały proces wnikliwego śledztwa. Liczą łodzie, sprawdzają, chcą dowiedzieć się, co się stało z Jezusem. Przyjrzyj się ich staraniom. Czy odnajdujesz w nich podobieństwo do swoich starań w poszukiwaniu Jezusa czy woli Bożej dla swojego życia?
12 kwi, 2013
J 21, 1-19
Poproś Pana o jak najmocniejsze przylgnięcie do Niego umysłem, sercem, wolą i duchem.
1. Warto jeszcze raz w tym okresie rozważyć fragment z cudownym połowem ryb po zmartwychwstaniu oraz z trzykrotnym pytaniem Piotra o to, czy miłuje Jezusa. Wejdź najpierw w tę scenę wyobraźnią. Zobacz mężczyzn, którzy wypływają na połów, lecz nic nie złowili całą noc. Jakie uczucia to w nich rodzi?
12 kwi, 2013
J 6, 16-21
Poproś dziś Pana o łaskę odwagi wobec przeciwności losu i zaufania Jezusowi we wszystkim.
1. Wyobraź sobie jak zmienia się sceneria tego fragmentu Pisma. Przed chwilą wszystko było jak w jasnym świetle – rozmnożenie chlebów, wielki cud, omal nie obwołali Jezusa królem. A teraz nastaje zmierzch. Być może emocje są jeszcze rozgrzane, ale atmosfera się powoli zmienia.
11 kwi, 2013
J 6,1-15
Poproś dziś Pana o łaskę oddania Bogu wszystkiego co masz.
1. „…szedł za Nim wielki tłum ludzi, gdyż widziano znaki, których dokonywał”. Ludzi szli za Jezusem z różnych powodów. Jedni, bo zafascynowało ich to, co mówił. Drudzy, bo chcieli Go pochwycić na słowie i zdyskredytować to, co mówił i Jego samego. Jeszcze inni, bo widzieli cuda, może nawet doświadczyli ich osobiście.
10 kwi, 2013
Dz 5,27-33
Poproś dziś Pana o odwagę konsekwentnego kroczenia za Jezusem.
1. Zakazaliśmy wam surowo (…), a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką. Apostołowie nie mają względu na zakazy głoszenia prawdy o Jezusie Chrytusie. Nie boją się o swoje życie. Nie dbają o opinię ludzką. Są głęboko przekonani, że mają głosić Jezusa i to robią. Realizują powołanie, którym ich Bóg obdarzył…