Gwiazda 1 – Czuwajcie

I Niedziela Adwentu, 3 grudnia 2017

Jubileuszowe Rekolekcje Adwentowe: „Ujrzeliśmy Jego gwiazdę…” Mt 2, 2

1.   PORANEK – Przeczytaj poniższy tekst z Pisma Świętego oraz krótki komentarz do niego. Następnie poproś Pana o łaskę wrażliwości na tę gwiazdę, i przez cały dzień staraj się być wyczulony właśnie na tę jedną, konkretną rzecz, o której mówi wprowadzenie:

Tekst: Mk 13, 33-37

„Jezus powiedział do swoich uczniów: «Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, do wszystkich mówię: Czuwajcie!»”

Słowem, które dla Jezusa jest dziś ważne, to CZUWAJCIE! Zapraszamy więc, by dzisiejszą gwiazdą prowadzącą nas do Betlejem była postawa czuwania, czyli wrażliwość na wszelkie dobro, wyczulenie na małe gesty życzliwości i miłości. Zauważaj je, bądź na nie „czujny” w sposób łagodny i spróbuj wychwycić ich w ciągu całego dnia tyle, ile tylko zdołasz. Pamiętaj, nie chodzi o to, by ilość była jak największa, ale by przez ilość zauważonego dobra stawać się człowiekiem wrażliwym na nie, zwłaszcza na to dobro, niepozorne, drobne, małe. Chodzi o to, by widzieć wokół nas przychodzącego Pana w gestach małych jak ziarnko gorczycy. Uświadamiaj sobie to dobro, które przychodzi do Ciebie, jak i to, które ofiarowujesz innym. Niech Twój dzień prowadzi dzisiaj gwiazda CZUJNOŚCI NA WSZELKIE DOBRO.

2.   POŁUDNIE – zatrzymaj się na chwilę, by podsumować pierwszą połowę dnia. Niech to będzie 5-10 minut. Zadaj sobie kilka pytań: Czy byłeś wrażliwy na dzisiejszą gwiazdę (zaproponowaną lub wybraną przez siebie)? Czy to ona Cię dziś prowadziła? A jeśli nie ona, to jaka „gwiazda” Cię prowadziła i dlaczego? Dokąd Cię doprowadziła? Co teraz czujesz? Czy radość, pokój serca, odrobina więcej miłości, wdzięczności, a może smutek, irytacja, marazm… W krótkich słowach oddaj to wszystko Panu i swoją świadomość na powrót skieruj na dzisiejszą (wybraną) gwiazdę.

3.   WIECZÓR – teraz zatrzymaj się na 15-20 minut, by spojrzeć na cały dzień w kontekście prowadzącej Cię dzisiaj gwiazdy, a także by uwielbić Boga w tym, co się dzisiaj wydarzało. Rozpocznij od podziękowania Bogu za kilka konkretnych rzeczy, jakie Cię dzisiaj spotkały: jakie dobro było Twoim udziałem? Zarówno dobro, którego doświadczyłeś (i od kogo), jak i dobro, które mogłeś komuś ofiarować. Potem znów spójrz na gwiazdę przewodnią i zadaj sobie podobne pytania, jak w POŁUDNIE. Uświadom sobie momenty, w których ta gwiazda znikała Ci z horyzontu.  Możesz wtedy poprosić Pana, byś jutro na powrót był uważny na kolejną gwiazdę, którą On Ci daje. Byś bez zniechęcania się szedł za nią aż do groty betlejemskiej, by tam spotkać Jezusa.

PAMIĘTAJ:

Każdego dnia będzie nam towarzyszyła inna gwiazda. Może się zdarzyć, że któraś gwiazda poruszy Cię bardziej i będziesz chciał pójść za nią dłużej niż jeden dzień – możesz tak uczynić, nie tracąc niczego z odprawianych rekolekcji. Nie próbuj wtedy niczego „nadrabiać”. Idź swoim rytmem.

Wpatrywanie się codziennie w gwiazdę ma być łagodną czujnością, wrażliwością na nią, nie zaś nerwowym napięciem, które poprowadziłoby Cię bardziej do koncentracji na sobie i na tym, co Ci nie wychodzi. W dłuższej perspektywie ta modlitwa może uczynić Cię wrażliwszym na Bożą obecność i Jego miłość w Twojej codzienności, w drobnych gestach i małych czynach.

Jeśli z jakichś przyczyn nie znajdziesz czasu na POŁUDNIOWE zatrzymanie, wtedy niech Twój dzień opiera się na dwóch porach: PORANKU i WIECZORZE. Zachęcamy jednak, by spróbować zatrzymywać się 3 razy w ciągu dnia.

5 komentarzy

  1. Dziękuję

  2. Wielkie dzięki

  3. Czuwaj!
    Słuchaj, patrz, miej otwarte serce, zapragnij spotkać Boga, który przychodzi, zapragnij Jego miłości, zwróć się ku Niemu…

    A ks. prof. Józef Kudasiewicz wyjaśnia: „Czuwać oznacza mieć staranie o wszystko w domu, wypełniać powierzone nam zajęcia, czyli pracować. Oczekiwanie na ostatnie przyjście Pana powinno nas mobilizować, a nie demobilizować.
    Czuwać w języku ewangelicznym oznacza modlić się. Czuwanie wypełnione modlitwą wzmacnia słabe ludzkie ciało. (…)
    Czuwać znaczy pełnić dobre czyny… bo one pójdą za nami na sąd ostateczny. Będą naszymi obrońcami… liczy się każde najmniejsze dobro. U Boga nic nie ginie.”

  4. Dziękuję Ci Jezu, że dzięki Twojej gwieździe przyprowadziles mnie tutaj, abym mogła dostrzegac to dobro które otrzymuje względem innych ludzi.Pragę uwrazliwic się jeszcze bardziej na przeżycia Adwetowe,oraz cudowna moc tych rekolekcj,ktore przeżywam pierwszy raz w takiej formie.. Panie Ty jesteś samym dobrem i miłością Bądź Błogosławiony., Dziękuje..

  5. Pierwsza myśl,która mi przyszła jak czytałam wprowadzenie na dzisiejszy dzień to wdzięczność za te rekolekcje. Dzisiaj spotkało mnie wiele dobra, przede wszystkim dziękuję za Miłość której doświadczam w Sakramencie Pojednania. Dziś byłam u spowiedzi. Piękny był dzisiejszy dzień-dobre rozmowy z bliskimi ludźmi
    Dziękuję Ci Panie.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Autor

Grzegorz Ginter SJ

Specjalizuję się w teologii duchowości, szczególnie ignacjańskiej, karmelitańskiej, biblijnej. Szukam Boga we wszystkim, przede wszystkim w drugim człowieku. Fascynuje mnie ruch, dynamizm, życie – Duch Święty. Obecnie jestem odpowiedzialny za dział duchowości w ECCC (www.eccc.pl).

 

Moc Słowa

„Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”.
/Mt 2, 2/

Kalendarz wpisów

Grudzień 2017
N P W Ś C P S
« Lis    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31