Wprowadzenie do modlitwy na sobotę, 14 lutego 2026 r.
Tekst: Łk 10, 1-9
Prośba: o serce pełne pokoju i zaufania
Myśli pomocne w rozważaniu:
- Oto posyłam was jak owce między wilki. Posłać owce między wilki to posłać je na pewną śmierć. Chyba, że te owce pamiętają, żeby trzymać się blisko pasterza. Posyłając uczniów, Jezus przypomina im, że sami mają ograniczone siły i żeby na nich nie polegali. Tak samo, jak mówi o tym, żeby nie brali nic na drogę: jest to zaproszenie do zaufania czemuś więcej niż własna zaradność. Czasem i my jesteśmy posyłani w miejsca i sytuacje, które, patrząc po ludzku, są bardzo trudne dla nas. I właśnie wtedy potrzebujemy sobie przypominać, ze nie mamy polegać na własnych siłach, a zaufać Bogu.
- Pokój temu domowi. To pierwsze słowa, jakie mają paść, kiedy uczniowie wchodzą do jakiegoś domu. Najpierw mają przynieść pokój, tam gdzie przychodzą. Od niego wszystko się zaczyna. Pokój, który wnosi otwartość, przyjęcie, autentyczność i prawdę. My także jesteśmy zachęcani, aby w postawie pokoju wychodzić ku drugiemu człowiekowi.
- Przybliżyło się do was królestwo Boże. Królestwo Boże zaczyna się tutaj, na ziemi. Zastanów się czym dla Ciebie jest Królestwo Boże? Jak się objawia? Pomyśl co możesz zrobić w swojej codzienności, aby przybliżało się do tych, do których jesteś posyłany.
Na koniec tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym wszystkim, co Cię najbardziej poruszy, co przeżyjesz jako ważne dla Twego życia. Te poruszenia zapisz w swoim dzienniku, by bardziej Cię dotknęły i miały moc przemienić Twoje życie.