Wprowadzenie do modlitwy na sobotę, 31 stycznia 2026 r.
Tekst: Mk 4, 35-41
Prośba: o żywą i szczerą relację z Bogiem
Myśli pomocne w rozważaniu:
- «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» Uczniowie są przerażeni sytuacją, w której się znaleźli: jest wieczór, może zmrok, wokół panuje burza, a łódź nabiera wody. I to zdanie, które pada z ich ust jest bardzo adekwatne – może jest w nim lęk, przerażenie, może trochę wyrzutów, że oni walczą o życie, a Jezus śpi. My w swoim życiu przechodzimy przez różne sytuacje – czasem jest lekko i przyjemnie, a czasem czujemy się jak ci uczniowie w tonącej łodzi. I różne emocje i uczucia się w nas pojawiają. Czy potrafię stanąć przed Jezusem z tym, co przeżywam w danym momencie? Czy mówię Mu o tym, czego się boję, na co się złoszczę, co mnie irytuje, także w relacji z Nim? Czy jestem przed Nim szczery i prawdziwy?
- «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!» Uczniowie już trochę chodzą za Jezusem, widzieli różne cuda, znaki, które czynił. A jednak ciągle brakuje im wiary. I Jezus ich z tym przyjmuje, mimo, że zwraca im na to uwagę, to ich nie odrzuca, nie odsyła, bo zna ich serca i ich pragnienia. On nie wybiera tych, którzy są idealni, ale tych, którzy są gotowi się ciągle uczyć jak Go naśladować. Jak ja reaguję w momencie zwątpienia? Czy przyjmuję siebie w tym doświadczeniu? Czy wierzę, że Bóg mnie zawsze przyjmuje?
- Kim On jest właściwie (…). Uczniowie są blisko Jezusa, podążają za Nim w swojej codzienności. A mimo wszystko ciągle są zaskoczeni Nim. Warto czasem się zatrzymać i zadać sobie to pytanie: Kim On jest właściwie? Możemy wpaść w rutynę, przyzwyczajenia w relacji z Nim, że nie dajemy Mu szansy nas zaskoczyć. Prośmy Go, aby była w nas ciągle świeżość i otwartość na poznawanie Go, takim jakim chce się nam objawić.
Na koniec tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym wszystkim, co Cię najbardziej poruszy, co przeżyjesz jako ważne dla Twego życia. Te poruszenia zapisz w swoim dzienniku, by bardziej Cię dotknęły i miały moc przemienić Twoje życie.