Wprowadzenie do modlitwy na Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, 22 listopada

Tekst: Ps 23

Prośba: o pozwolenie, by Pan – Chrystus Król – był Twoim Pasterzem.

Myśli pomocne w rozważaniu:

  • Zatrzymajmy się dzisiaj w naszej modlitwie na Psalmie, który Kościół proponuje nam na tę uroczystość. Bardzo znany nam Psalm, zatem pozwólmy sobie na spokojną jego lekturę, byśmy w rutynowym czytaniu nie minęli się z tym, co Pan chce nam dzisiaj powiedzieć. Zauważ najpierw, że w tę uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata dostajemy inny obraz Chrystusa – Pasterza, który opiekuje się nami jak Pasterz owcami.

Pan jest moim pasterzem, * niczego mi nie braknie, pozwala mi leżeć * na zielonych pastwiskach.

  • Czytaj powoli ten tekst i pozwalaj sobie na częste zatrzymywanie się. Tylko w ten sposób słowo będzie miało większą moc, by Ciebie dotknąć, poruszyć serce i wzbudzić głębokie pragnienia.
  • Zatrzymaj się najpierw na obrazie pasterza, który… no właśnie, sprawia, że niczego nie brakuje. Czego Ci w życiu brakuje? Zobacz, czy zatrzymujesz się jedynie na rzeczach materialnych? A co w sercu, co w umyśle? Co z tego, czego Ci brakuje, jest w zasięgu Twoich możliwości (a np. nie chce Ci się po to sięgnąć), a co absolutnie nie jest w Twojej mocy?
  • Pasterz pozwala leżeć na zielonych pastwiskach. To obraz sielanki, spokoju, bezpieczeństwa. Czy przeżywasz takie momenty w swoim życiu? A czy Twój duch jest dokładnie tak prowadzony przez Pana? Może tym, że nie dajesz się prowadzić, swoim zamartwianiem się – nie pozwalasz, by Twój duch był zaopiekowany przez Boga? 

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, * orzeźwia moją duszę. Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach * przez wzgląd na swoją chwałę.

  • jesteśmy w obrazach, które dużo mówią Izraelitom. Zielone pastwiska w tym suchym klimacie to co bardzo luksusowego, podobnie jak wody, które są zdolne orzeźwić. Zostań przez chwilę przy tym obrazie, wyobraź sobie siebie tak leżącego, odpoczywającego… czy pozwalasz sobie na zwyczajny odpoczynek? Czy masz poczucie i doświadczenie, że ostatecznie Twoje życie jest w ręku Boga i kiedy Ty spokojnie odpoczywasz to On dba o Ciebie, troszczy się i na pewno niczego Ci nie zabraknie z tego, co potrzebujesz? A może kiedy próbujesz choć na chwilę usiąść to wzbudza się w Tobie poczucie winy? Z jakiego to jest ducha? Wiara w Opatrzność Bożą (w Jego widzenie Ciebie i dbanie o Twoje potrzeby) sprawia, że pracując i zarabiając na siebie i bliskich trwamy w zaufaniu, że naprawdę nasze życie jest w ręku Pana i nic nam nie grozi.
  • Pan wiedzie nas także po właściwych ścieżkach. To On dba, byśmy nie błąkali się po miejscach, które zagrażają naszemu życiu. Wszak w modlitwie Pańskiej prosimy Ojca, by „nas zbawił ode złego”, tzn. byśmy umieli omijać pułapki złego ducha. Ale robi to „przez wzgląd na swoją chwałę” – czyli ze względu na siebie. To bardzo ciekawe zdanie. Wczytaj się w nie uważnie. On ochrania mnie ze względu na siebie, a nie ze względu na mnie. Tzn. by w ten sposób objawiła się Jego chwała.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną * przez wszystkie dni życia i zamieszkam w domu Pana * po najdłuższe czasy.

  • Kiedy Pan prawdziwie jest moim Pasterzem, tzn. kiedy tak Go traktuję, w taki sposób przeżywam życie, wtedy za mną idzie dobroć i łaska, którą inni mogą zobaczyć. Tak jak za kimś czasem „ciągnie się” opinia o nim, jakaś fama (czasem ona idzie przed kimś – zanim się pojawi to już tyle o kimś się słyszy), tak za człowiekiem, którego Pasterzem (Wodzem, Królem, Panem, Zbawicielem) jest Jezus Chrystus, idzie dobroć i łaska. Ludzie będą to widzieć i z tego czerpać.
  • Za sam zainteresowany? Zamieszka w domu Pana po najdłuższe czasy. Jakie jest Twoje najgłębsze pragnienie? Czy sięga tak daleko, tak głęboko – mieszkać w domu Ojca na wieki?

Na koniec tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym wszystkim, co Cię najbardziej poruszy, co przeżyjesz jako ważne dla Twego życia. Te poruszenia zapisz w swoim dzienniku, by bardziej Cię dotknęły i miały moc przemienić Twoje życie.