Wprowadzenie do modlitwy na poniedziałek, 28.09.2026
Tekst: Łk 9,46-50
Prośba: abym całą swoją ufność pokładał w Bogu
Myśli pomocne w rozważaniu:
- Jezus stawia za przykład dziecko. Nie dlatego, że dzieci są takie idealne, albo że są naiwne, mało wiedzą o świecie. Jezus nie idealizuje dzieci, nie zachęca też do infantylizmu. Mówi nam tylko o jednej rzeczy – dzieci wiedzą, że same nie dadzą sobie rady, nie przetrwają, Dziecko ufa, że dorośli nim się zaopiekują, że są dla niego oparciem. I do takiej postawy wobec Boga nas zachęca. Wielcy tego świata pokładają ufność w swoich dokonaniach, w swoim bogactwie, w swoich osiągnięciach takich czy innych. Jezus stawia przed nami dziecko i mówi – niech ono będzie dla ciebie wzorem ufności, tak jak ono ufa dorosłym, tak ty ufaj Ojcu, który jest w niebie. To On, a nie twoja osobista wielkość niech będzie twoją nadzieją. Ile takiej postawy dziecka odnajdujesz w sobie? pomyśl.
- Przekonanie o swojej wielkości nie pozwala też dzielić się z innymi swoimi sukcesami. Uczniowie są oburzeni, że inni, ci nie z ich grona także wyrzucają złe duchy. Są zazdrośni o swoją bliskość z Jezusem, nie chcą jej dzielić z innymi, chcą być tymi jedynymi, wybranymi do uczestniczenia w dziełach Jezusa. On mówi, że to nie tak, że każdy kto ma dobrą wolę jest jednym z nich. Bliskość z Jezusem nie jest zarezerwowana tylko dla niektórych. Może miewamy czasem pokusę do tego, by oceniać niektórych jako niegodnych należenia do Jezusa, do Kościoła?
Na koniec tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym wszystkim, co Cię najbardziej poruszy, co przeżyjesz jako ważne dla Twego życia. Te poruszenia zapisz w swoim dzienniku, by bardziej Cię dotknęły i miały moc przemienić Twoje życie.