Wprowadzenie do modlitwy na środę, 2 września 2026 r.
Tekst: Łk 4, 38-44
Prośba: o wierność Bogu w każdej sytuacji
Myśli pomocne w rozważaniu:
- (…) wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. Jezus uzdrawia najpierw teściową Piotra, a potem całą rzeszę ludzi, którzy zostali do Niego przyniesieni. My też mamy różne miejsca w naszym życiu, w naszym sercu, które są pełne cierpienia, ran, których może się wstydzimy nawet przed Bogiem. Co w moim sercu potrzebuje uzdrowienia? Może warto przynieść to do Jezusa, aby On się tym zaopiekował.
- Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. Jezus całą noc uzdrawiał. A nad ranem zebrał się i wyszedł w miejsce pustynne. Wiemy, że Jezus chodził na pustynię, w odosobnienie, aby pobyć z Ojcem, ale też może żeby się na chwilę zatrzymać w działaniu. Pomyśl o swojej codzienności, o balansie pomiędzy działaniem, odpoczynkiem, modlitwą i innymi sprawami. Może o którąś z tych przestrzeni potrzebuję szczególnie zadbać?
- A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich. Tłumy chciały zatrzymać Jezusa, ponieważ uczynił wiele cudów, uzdrowił wielu chorych, wypędził złe duchy z opętanych. Łatwo jest być przy Bogu wtedy, kiedy jest dobrze, kiedy dzieją się cuda w moim życiu. Często chcielibyśmy takie doświadczenie zatrzymać na zawsze. Ale czasem przychodzi też strapienie i duchowe kryzysy. I są one potrzebne do rozwoju. Jaka jest moja postawa wobec trudności życiowych, duchowych?
Na koniec tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym wszystkim, co Cię najbardziej poruszy, co przeżyjesz jako ważne dla Twego życia. Te poruszenia zapisz w swoim dzienniku, by bardziej Cię dotknęły i miały moc przemienić Twoje życie.