Powstrzymać Boga

Wprowadzenie do modlitwy na czwartek, 16 lutego

Teksty: Rdz 9, 1-13 oraz Mk 8, 27-33

Prośba o otwarcie serca i totalne zaufanie Bogu i Jego Miłości

1. Kilka dni temu czytaliśmy w liturgii opis stworzenia człowieka i tego, jak Bóg hojnie go obdarował umieszczając w ogrodzie Eden, pozostawił tylko jeden warunek, by człowiek nie spożył owocu z drzewa poznania dobra i zła (Rdz 2, 15-17). Bóg zapraszając człowieka do relacji, do bliskości jest całkowicie otwarty, niczego przed człowiekiem nie ukrywa, jasno mówi o zasadach trwania w przyjaźni. Podobnie w dzisiejszym opisie przymierza z Noem. Wielkość obdarowania jest nie współmierna z warunkiem jaki Bóg pozostawia, jakby na marginesie zaznaczając: nie wolno wam tylko jeść mięsa z krwią życia. Okazuje się jednak, że nawet drobne zasady przymierza mogą stać się okazją do zasiania nieufności względem Boga, powątpiewania w Jego bezwarunkową miłość, hojność, łaskawość…. Czy dostrzegam w swoim życiu takie momenty, w których powątpiewam, w których pozostaje jakaś rysa, cień niedowierzania?

2. Bóg za każdym razem wychodzi naprzeciw człowiekowi odnawiając przymierze, na nowo przekonując o swojej wierności, stałości… W Ewangelii Jezus otwarcie mówi o sobie, o tym co Go czeka, jaka jest cena miłości, którą gotowy jest ponieść, by nikt już nie miał wątpliwości. Piotr próbuje powstrzymać Boga, ale Jego miłości nie można ani zrozumieć ani powstrzymać, można ją tylko przyjąć, można jej tylko zaufać. Konieczna jest zmiana myślenia, odrzucenia tego wszystkiego co ma choćby pozór niedowierzania, nieufności w totalność Jego miłości. Ludzkie kategorie myślenia i wartościowania często oddalają nas od Boga, w nich łatwo zasiać nieufność, niedowierzanie. Co przeszkadza mi w przyjęciu bezwarunkowej miłości Boga? W jaki sposób powstrzymuję obfitość życia, którą On mnie chce obdarzyć?

1 Comment

  1. Ukochany mój Jezu, nie pozwól bym Cię powstrzymywała, nie pozwól bym siebie powstrzymywała w korzystaniu z Twoich Łask, bo czasem mam wrażenie że tak właśnie jest.
    Pomóż mi przyjąć obfitość życia, którą Ty mi dajesz i dasz i jest dla mnie

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Autor

Iwona Jagiełka

Pedagog, teolog, kierownik duchowy. Nieustannie w drodze – dosłownie i w przenośni. Jej złota myśl: każda droga ma cel, kiedy nauczysz się być tu i teraz droga staje się celem. Pracowała w największej terytorialnie parafii na Syberii.

 

Moc Słowa

„Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”.
/Mt 2, 2/

Kalendarz wpisów

Grudzień 2017
N P W Ś C P S
« Lis    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31