Nie zatrzymuj

Wprowadzenie do modlitwy na 24 Niedzielę zwykłą, 17 września

Tekst: Mt 18, 21-35

Prośba: o łaskę odkrycia w swoim życiu miejsc nieprzebaczonych, niepojednanych (z sobą, bliźnim, Bogiem)

1.   Dzisiejszy tekst mówi o przebaczeniu. Bez niego nie można prawdziwie spotkać się z Bogiem. Piotr pyta Jezusa o ilość przebaczenia, lecz odpowiedź może być tylko jedna – zawsze. Tu nie chodzi o to, by nie stawiać granicy złu i grzechowi. Mamy to robić, choćby przez upomnienie braterskie. Mamy stawiać granicę, by zło się nie rozszerzało, o ile to tylko zależne od nas. Lecz przebaczenie to sprawa serca, które tylko w ten sposób może zostać wyleczone z ran zadanych przez grzech i krzywdy. Nie ma innego lekarstwa. Przykład Jezusa dobitnie to pokazuje. Jesteśmy „dłużnikami” Boga dużo większymi niż ludzie naszymi. Jednak nierzadko bardziej jesteśmy skorzy do wtrącenia bliźniego „do więzienia”, aniżeli do bycia podobnym do Boga-Króla, który wie, że nie mamy z czego oddać długu niemożliwego do spłacenia, więc nam go daruje. Uświadom sobie na tej modlitwie, czy nie masz takich relacji, które może nie są jeszcze ogarnięte przebaczeniem, albo zaledwie dotknięte tym lekarstwem, a wymagają większej troski z Twojej strony. Czy do tej listy dołączasz także siebie? Bo często jest tak, że innym jesteśmy w stanie wybaczyć (nawet „od biedy”), ale sobie samym – nigdy. Bez tego przebaczenia życie stoi w miejscu, koła buksują, ale auto nie pojedzie, bo ugrzęzło w błocie zamknięcia, zasklepienia w swoim bólu, narzekania, gdybania, niespełnionych oczekiwań, itp.

2.   Człowiek, który nie chciał darować swojemu dłużnikowi tak się zapiekł w swoim gniewie, że wtrącił tamtego do więzienia, aż mu długu nie odda. Tak możemy się zapiec w relacji do bliźniego, który nam zawini (nie ważne, jak bardzo zawini). Zwróć uwagę, że wtrąca do więzienia swojego dłużnika, by w ten sposób mieć nad nim kontrolę. Bo istotnie jest tak, że jeśli nie chcesz bliźniemu przebaczyć, to znaczy że chcesz go nieustannie kontrolować za pomocą swojej krzywdy. Chcesz mu ciągle dawać do zrozumienia (przy każdej nadarzającej się okazji), że „jest ci coś winien”. Tak może np. żona kontrolować swojego męża, który zrobił jej coś przykrego… 10 lat temu, i ona twierdzi, że mu wybaczyła, ale do dzisiaj mu to wypomina. Zwłaszcza próbuje tym powrotem do przeszłości zamykać mu usta, gdyby on chciał jej zwrócić na coś uwagę. Kontrola bliźniego, trzymanie go na uwięzi… jakże subtelne, jakże manipulujące. Bóg chce nas od tego uwolnić przez przebaczenie, pragnie byśmy przepraszali bliźnich, przebaczali im, ale nie zatrzymywali ich „w więzieniu” naszej krzywdy, wyrządzając jeszcze większą krzywdę i niszcząc wolność. „Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu”…

4 komentarze

  1. Brak wybaczenia to „zatrzymywanie w więzieniu krzywdy” bliźniego… Ale o wiele bardziej to zatrzymywanie „w więzieniu krzywdy I TORTUR” SAMEGO SIEBIE…

  2. Czy Dobry Ojciec może odmówić przebaczenia swojemu dziecku, które pragnie Go kochać i wtulić się w Jego ramiona? Przecież jest to niemożliwe. Pan Jezus przebaczył wszystkim, którzy go prosili. Przebaczył kobiecie cudzołożnej, Magdalenie, Piotrowi, który zaparł się 3xkrotnie. Przebaczył Chananejce, paralitykowi, łotrowi na krzyżu, katom, którzy Go ukrzyżowali….
    Chrystus przebacza nam zawsze w sakramencie pokuty, przywracając nam pełną wolność. A ja…. Tak trudno jest mi Panie przebaczyć drugiemu człowiekowi i samej sobie, a także przyjąć przebaczenie od innych i podać wyciągniętą rękę. Codziennie powtarzam słowa modlitwy.. ” i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”… Panie Jezu, proszę Cię o łaskę pokory i skruchy, abym umiała z miłością przebaczyć każdemu i sobie, abym umiała przyjąć przebaczenie od innych, bo kochać z miłością swojego bliźniego to również przebaczać. Z miłością zawsze przebaczać. Takiego przebaczenia uczy mnie dzisiaj Chrystus.

  3. Panie Jezus Chryste…! Mam u Ciebie taki dług, że rozum tego nie może pojąć. Jak ja mam Ci się odpłacić, przecież już z tym długiem się urodziłam a potem zwiększałam i zwiększam aż do teraz. Czy w ogóle jest możliwe, choćby w minimalnej części, wypłacić się Tobie.? Chyba tylko mogę Cię kochać, kochać ale tak mocno, prawdziwie, z głębi serca

  4. Uleczyć relacje między mną a drugim człowiekiem może tylko Bóg. Moje wysiłki – choć konieczne – wyglądają żałośnie. Moja gotowość przebaczania może jedynie prowokować. Miłosierdzie Boga jest jak tysiąc wagonów złota przemnożona przez nieskończoność. Błogosławieni ubodzy w duchu….

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Autor

Grzegorz Ginter SJ

Specjalizuję się w teologii duchowości, szczególnie ignacjańskiej, karmelitańskiej, biblijnej. Szukam Boga we wszystkim, przede wszystkim w drugim człowieku. Fascynuje mnie ruch, dynamizm, życie - Duch Święty. Obecnie jestem odpowiedzialny za dział duchowości w ECCC (www.eccc.pl). 

Moc Słowa

"Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. W Nim bowiem żyjemy, poruszamy się i jesteśmy".
/Dz 17, 27-28/

Kalendarz wpisów

Październik 2017
N P W Ś C P S
« Wrz    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031